Vergil I.1-18

Arma virumque canō, Trōiae quī prīmus ab ōrīs

Ītaliam, fātō profugus, Lāvīniaque vēnit

lītora, multum ille et terrīs iactātus et altō

vī superum saevae memorem Iūnōnis ob īram;

multa quoque et bellō passus, dum conderet urbem,

īnferretque deōs Latiō, genus unde Latīnum,

Albānīque patrēs, atque altae moenia Rōmae.


Mūsa, mihī causās memorā, quō nūmine laesō,

quidve dolēns, rēgīna deum tot volvere cāsūs

īnsignem pietāte virum, tot adīre labōrēs

impulerit. Tantaene animīs caelestibus īrae?


Urbs antīqua fuit, Tyriī tenuēre colōnī,

Karthāgō, Ītaliam contrā Tiberīnaque longē

ōstia, dīves opum studiīsque asperrima bellī;

quam Iūnō fertur terrīs magis omnibus ūnam

posthabitā coluisse Samō: hīc illius arma,

hīc currus fuit; hoc rēgnum dea gentibus esse,

sī quā fāta sinant, iam tum tenditque fovetque.

Return from Vergil I.1-18 to Teach and Learn Latin